ՄՅՈՒՌՈՆՕՐՀՆՈՒԹՅՈՒՆ


ՄՅՈՒՌՈՆՕՐՀՆՈՒԹՅՈՒՆԱմեն հայի սրտագին փափագն ու իղձն է եղել գոնե մեկ անգամ մասնակցել Մյուռոնօրհնության սրբազան արարողությանը, համբուրել Մյուռոնի կաթսան և տուն վերադառնալ` իր հետ տանելով աստվածահիմն Ս. Էջմիածնի և Հայոց Ընդհանրական Հայրապետի օրհնությունները:

Հնում չկային այսօրվա փոխադրամիջոցներն ու հնարավորությունները, բայց մարդիկ օրեր, երբեմն էլ ամիսներ առաջ ճանապարհ էին ընկնում` շատ հաճախ ոտքով հասնելով Մայր Աթոռ, որի բակը և շրջակայքը Մյուռոնօրհնությունից առաջ լի էր հավատացյալների բազմությամբ:

1868 թ. «Արարատ» ամսագիրը նշում է, որ սեպտեմբերի 29-ին նախատեսված Մյուռոնօրհնությունից դեռ երկու շաբաթ առաջ վանքի բակում շատ էին ուխտավորները, որոնք եկել էին Տաճկաստանից, Ռուսաստանից, Տփխիսից, Գորիից, Նախիջևանից, Ղարաբաղից, Ախալցխայից, Ալեքսանդրապոլից և Մոզդոկից: Ուխտավորների թիվն այնքան շատ էր, որ «պարտաւորեցան կանոնաւոր զորք բերել տալ յԵրևանայ երեք օր յառաջ քան միւռոնի հանդիսի օրը, որովհետև անհնարին էր խուռն բազմութիւնը յետ մղել երեկոյ առաւօտ եկեղեցականաց եկեղեցի գնալուս»: Continue reading

Advertisements