«Հնարավոր չէ ամեն ինչ ունենալ. հետեւաբար, պետք է բավարարվել եղածով»


Եղեգնաձորի սբ. Աստվածածին եկեղեցու քահանա Տեր Վազգեն քահանա Հովհաննիսյանին քաղաքում բոլորը ճանաչում են:

Միջահասակ, ժպտերես, բարի աչքերով քահանային Եղեգնաձորի բնակիչները բնութագրում են այսպես․ «Մեծերի հետ մեծ, մանկան հետ՝ որպես մանուկ»: 

Իր քահանա դառնալը Տեր Վազգենը կապում է Աստծո նախախնամության հետ.

«Պիտի ասեմ, որ քահանա դառնալու որոշումը աստվածային նախախնամության ծագում ունի: Ծնողներս՝ տատիկիցս սկսած, աշխատել են եկեղեցում: Մեր տունը եկեղեցու հարեւանությամբ էր, սերտ կապված էինք եկեղեցու հետ, նույնիսկ այն ժամանակից սկսած, երբ Եղեգնաձորում եկեղեցին չէր գործում՝ որպես Աստծո տուն: Բայց երբ սկսեց գործել, մոտավորապես 25 տարի առաջ, հենց այդ ժամանակ էլ հոգեւորականերից մեկն ինձ ընդգրկեց կատարվող արարողություններում: Հենց այստեղից էլ սկսվեց ամեն ինչ․ դառնա՞լ հոգեւորական, թե՞ ոչ, որոշվեց ավելի ուշ, դառնալ, թե՞ չդառնալ, կանգնե՞լ, թե՞ չկանգնել այդ ճանապարհին որոշման մեջ էի, սակայն Աստծո նախախնամությունն օգնեց ինձ գնալ այդ ճանապարհով»,-պատմում է նա:

Դպրոցն ավարտելուց հետո Տեր Վազգենը 1996 թվականին ընդունվել է Գեւորգյան ճեմարան, ավարտել՝ 2002-ին: 2005-ին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի հոգեւոր ճեմարան եւ ստացել աստվածագիտական գիտությունների թեկնածուի աստիճան:

Հոգեւոր հայր նշանակվելու երկարաձգվող ճանապարհը քահանան եւս համարում է Աստծո նախախնամություն: «Եղեգնաձորում ծառայության նշանակվելը… այս պատմությունն այն մասին է, թե ինչպես է Աստված մեզ ուղղորդում եւ մեզ տալիս է այն, ինչ պետք է, Continue reading